🔊💬Workshop B-READY ด้านการเข้าสู่ธุรกิจ (Business Entry) เรื่อง Business Entry Recommendations

          🎯เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2569 สำนักงาน ก.พ.ร. ร่วมกับธนาคารโลก จัดการประชุม “Knowledge Sharing Session: Business Entry Recommendations ณ สำนักงานธนาคารโลกประจำประเทศไทย อาคารสยามพิวรรธน์ทาวเวอร์ กรุงเทพมหานคร เพื่อนำเสนอข้อค้นพบสำคัญ และข้อเสนอแนะในด้านการเข้าสู่ธุรกิจซึ่งครอบคลุม 4 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาทะเบียนธุรกิจที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล การจดทะเบียนข้อมูลผู้เป็นเจ้าของที่แท้จริง และระบบการออกใบอนุญาตตามระดับความเสี่ยง โดยมีหน่วยงานที่เข้าร่วมได้แก่ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม และสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน รายละเอียดสำคัญ ดังนี้

          1. ข้อเสนอแนะจากธนาคารโลก

                    1.1 การพัฒนาทะเบียนธุรกิจที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล หรือ Data-driven Business Registry

                              – ปัจจุบันประเทศไทยถือว่ามีความก้าวหน้าในด้านนี้ เช่น ระบบจดทะเบียนออนไลน์และเลขทะเบียนนิติบุคคลเดียวแต่ยังมีช่องว่างและอุปสรรค ได้แก่ ระบบยังไม่จบในที่เดียว ข้อมูลระหว่างหน่วยงานไม่เชื่อมโยงกัน ความยุ่งยากหลังกระบวนการจัดตั้งบริษัท ใช้เลขอ้างอิงซ้ำซ้อน และลายเซ็นดิจิทัลต้นทุนสูง
                              – ประเทศไทยควรจดทะเบียนและแก้ไขข้อมูลบริษัทผ่านออนไลน์ได้ทั้งหมด โดยยกตัวอย่างประเทศต้นแบบอย่าง สิงคโปร์ มาเลเซีย เดนมาร์ก และเอสโตเนีย เพื่อลดขั้นตอนและระยะเวลาของภาคธุรกิจโดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจ SME ให้สามารถทำธุรกิจได้สะดวกยิ่งขึ้น

                    1.2 การจดทะเบียนข้อมูลผู้เป็นเจ้าของที่แท้จริง หรือ Beneficial Ownership Registration

                              – ประเทศไทยยังขาดกรอบกฎหมายที่บังคับให้นิติบุคคลทุกประเภทต้องจัดเก็บและรายงานข้อมูล BO โดยการตรวจสอบยังจำกัดอยู่เฉพาะกลุ่มสถาบันการเงินเพื่อป้องกันการฟอกเงินเท่านั้น และนิยามของ BO ยังถูกกำหนดไว้เพียงในกฎหมายลำดับรอง ไม่ใช่กฎหมายหลัก รวมถึงไม่มีฐานข้อมูลกลางระดับประเทศ และการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานรัฐ
                              – ประเทศไทยควรเร่งออกกฎหมายควบคุมข้อมูลผู้ถือหุ้นที่แท้จริง (BO) ให้ได้มาตรฐานสากล โดยนิยามให้ชัดเจน พร้อมบังคับทุกบริษัทส่งข้อมูลเพื่อตั้งฐานข้อมูลกลางดิจิทัล ให้หน่วยงานรัฐแชร์ข้อมูลร่วมกันได้ และเปิดเผยต่อสาธารณะอย่างโปร่งใส ภายใต้กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เดินหน้าตามรอยกลุ่มประเทศที่มีระบบสมบูรณ์แล้ว เช่น สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย สหรัฐฯ และสหราชอาณาจักร

                    1.3 ระบบการเข้าสู่ตลาดของการลงทุนจากต่างประเทศ หรือ FDI Entry Regime

                              – กฎหมายต่างด้าวของไทยยังมีข้อจำกัดสูงกว่าประเทศกลุ่มพัฒนาแล้ว (OECD) โดยเฉพาะใน “หมวดธุรกิจบริการ” เขียนกว้างเกินไปจนนักลงทุนสับสนว่าต้องขออนุญาตหรือไม่ อีกทั้งการอนุมัติใบอนุญาตยังล่าช้าเกินกำหนด 60 วัน เกณฑ์ทุนจดทะเบียนขั้นต่ำก็สูงกว่าประเทศเพื่อนบ้าน รวมถึงยังจำกัดโควตาแรงงานและกรรมการต่างชาติ นอกจากนี้ ข้อมูลภาครัฐที่เป็นภาษาอังกฤษยังไม่ครบถ้วนและไม่อัปเดตเท่าที่ควร
                              – ประเทศไทยควรปรับปรุงข้อมูลขอใบอนุญาตให้เป็นภาษาอังกฤษให้ชัดเจน พร้อมทบทวน “บัญชีสามแนบท้าย” เพื่อปลดล็อกธุรกิจ และแก้ไขนิยาม “ธุรกิจบริการอื่น” ให้ชัดเจนเพื่อลดความสับสนและสร้างความมั่นใจให้นักลงทุนต่างชาติ และพิจารณาลดข้อกำหนดทุนจดทะเบียนขั้นต่ำ รวมถึงเลิกจำกัดสัญชาติกรรมการบริษัท และใช้ระบบ “บัญชีต้องห้าม (Negative List)” เพื่อเปิดเสรีธุรกิจอื่นที่ไม่ได้ห้ามไว้

                    1.4 ระบบการออกใบอนุญาตตามระดับความเสี่ยง หรือ Risk-based Licensing

                              – การบังคับขอใบอนุญาตเป็นอุปสรรคใหญ่และเพิ่มต้นทุนให้ธุรกิจ โดยแนะว่าควรขอใบอนุญาตเฉพาะกิจการที่มีความเสี่ยงสูง (เช่น กระทบสุขภาพ ความปลอดภัย สิ่งแวดล้อม) ส่วนธุรกิจความเสี่ยงต่ำควรให้เริ่มกิจการได้เลยแล้วค่อยตรวจทีหลัง
                              – ประเทศไทยควรยกเลิกใบอนุญาตที่ซ้ำซ้อนหรือไม่จำเป็น พร้อมใช้ฐานข้อมูลจัดเกรดความเสี่ยงของแต่ละธุรกิจ (Risk Profile) เพื่อเปลี่ยนวิธีตรวจ

                    2 ข้อสังเกตจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

                              – สำนักงาน ปปง. และกรมพัฒนาธุรกิจการค้าเห็นว่าร่าง พ.ร.บ. ฟอกเงินที่อยู่ระหว่างพิจารณายังไม่เพียงพอสำหรับการดำเนินการเรื่อง BO จำเป็นต้องมีแนวทางอื่นเพิ่มเติมเนื่องจากกฎหมายดังกล่าวไม่ได้ครอบคลุมนิติบุคคลทั้งหมด
                              – ธนาคารโลกให้ความเห็นประเทศไทยอาจมีข้อบังคับที่กำหนดให้หน่วยงานใช้เลขทะเบียนเดียว (Uni Business Identification) เพื่อให้ทุกหน่วยงานใช้เลขเดียวกัน
– สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมชี้ว่า ปัจจุบันมี SMEs เพียงประมาณร้อยละ 50 ที่อยู่ในระบบ โดยถ้าภาครัฐมีการปรับปรุงกระบวนการเริ่มต้นธุรกิจจะเอื้อให้ธุรกิจ SME เข้าสู่ระบบธุรกิจได้ดีขึ้น

                    ทั้งนี้ ข้อสังเกตที่ได้รับจากการประชุมในวันนี้ธนาคารโลกจะนำไปทบทวนและปรับปรุงการจัดทำรายงานข้อเสนอแนะการปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการประกอบธุรกิจตามแนวทางการประเมิน B-READY

          #BREADY #BusinessReady #BusinessEntry #DigitalGovernment #OPDC #WorldBank